بی حسی

گفتم بمان، اما رها کردی دلم، غمگین وشیدا
چشمم به دنبال نشانی از خیالت گشت دریا

بارفتنت فرتوت گشتم در اوان نوجوانی
عقلم ولی کامل شدوپخته ز بعد آن قضایا

رفتی ولی دانم که دانی این زمین گرد است و دوار
روزی دلت در پیش چشمانم کند دائم تقلا

روزی که اندوه وپشیمانی عیان گردد ز رویت
روزی که گریان و پریشان میشود چشمان شهلا

روزی اگرچه دیر اما قدرعشقم رابدانی
روزی که میخوانم ز چشمانت گدایی و تمنا

تلخ است اما باغ احساس دلم خشکید و پژمرد
دیوانه بودم هرچه بودم دل بشد سنگ بخارا

وقتی که برگردی تو عاشق نیستی،هستی پشیمان
آخر مگر عاشق رهایت میکند حیران و تنها؟

ف.مرتضے
@fmorteza1992