دخت سه ساله

گویم رقیه واشکم روان شود

دخت سه ساله؛مگر قدکمان شود

عمری است در غمش دل غمین شود
آه از دختری که درکودکی یتیم شود

ای بی مروتان؛داستان کرب بلا بازگو شود
آیاسهم بی قراری کودکانه،سرپدرشود؟

وای از بهانه اش هرجگر کباب شود
سنگ گربود ز اشک طفل نرم شود

من بی گمان یقین برم دراین حادثه تلخ
هرکافری وزاین عمل بس ناتوان شود

کس نداند که قلب این نامردمان
ازجنس چیست که نفوذش محال شود

*بانوی منتظر*

مادر...